Van een schoolproject tot ondernemen in 20 landen: het verhaal van Ella Keijzer en Bike Labyrinth

Wie? Ella Keijzer, CEO en co-founder Bike Labyrinth
Wat? Bike Labyrinth maakt installaties waarmee mensen die niet meer in staat zijn om buiten te fietsen, toch binnen van fietstochtjes kunnen genieten.
Teamleader sinds? 2022
Grootste uitdaging? Door hun snelle groei werd hun zelfgebouwde software eerder een rem. Er waren veel bugs, administratie verliep handmatig, en er was geen overzicht.

Dat niet elk bedrijf met een tot in de puntjes uitgeschreven businessplan hoeft te beginnen, bewijst Ella Keijzer met haar onderneming Bike Labyrint. Het begon allemaal toen Ella een master Media Technology aan de Universiteit Leiden studeerde. De opleiding noemt ze grappend de “Willy Wortel-opleiding” (naar de geniale maar excentrieke uitvinder uit Duckstad): half technische studie, half kunstacademie.

Voor een schoolproject rond het thema vrije wil lieten ze bezoekers door middel van een interactieve installatie fietsen door vooraf gefilmde beelden van de Leidse binnenstad. Deelnemers moesten onderweg keuzes maken: ga ik dit mooie steegje in of sla ik dit vieze straatje in? Na afloop kregen ze de boodschap te zien: “We hebben voor 80% jouw keuzes al voorspeld. Maar of je al dan niet over vrije wil beschikt, dat weten we niet.”

Een van die mensen die de installatie op de tentoonstelling had opgemerkt, was een fysiotherapeut uit een verpleeghuis. In plaats van verder te filosoferen over het al of niet bestaan van vrije wil, begon die net heel praktisch te denken: zou de combinatie bewegen en beelden van Leiden niet geweldig zijn voor de minder mobiele bewoners uit het verpleeghuis?

“Ik was nog nooit in een verpleeghuis geweest,” geeft Ella toe, maar toch stemt ze in om een pilot op te starten in het verzorghuis. “De installatie op de tentoonstelling maakte gebruik van een omafiets, maar omdat veel bewoners van het verpleeghuis in een rolstoel zaten, was dat geen optie,” vertelt ze. Medewerkers van het verzorghuis opperden om de hometrainers te gebruiken die ze al hadden. Maar die zagen er niet alledaags uit, herinnert Ella zich: "Ik zag daar een soort fiets, waar geen zadel bij zat. Ik snapte het niet, maar het bleek dat je er met een rolstoel achter kon gaan staan. Je zet je voeten erin en dan kan je trappen met een gemotoriseerd systeem, zelfs als je je benen niet meer kon bewegen. Echt geweldig!”

Ella bouwde hardware om de hometrainer heen zodat de trappers konden communiceren met de beelden op het scherm. Toen de pilot na enkele weken afliep, was de zorginstelling zo enthousiast dat ze de installatie wilden houden. Alleen draaide het hele project op Ella’s persoonlijke laptop, die ze onderhand zelf wel terug wilde. Dus stelde ze voor om een offerte uit te schrijven voor zo’n 500 euro, enkel voor de kost van de computer, want het verzorghuis had een beperkt budget. En zonder het zelf goed te beseffen, begon zo Ella’s ondernemersverhaal.

Ondertussen zijn we zo’n goeie 15 jaar later, en Bike Labyrinth heeft ondertussen al heel wat indrukwekkende mijlpalen bereikt. Het team telt 25 medewerkers, is actief in 20 landen en heeft 900 verschillende routes in het systeem. Bovendien groeide het bedrijf volledig zonder externe investeringen of leningen.

Een bijzonder knappe prestatie die ook de media niet is ontgaan. Ella mocht al eens op BBC World News uit de doeken doen wat ze met Bike Labyrinth realiseerde. Ook The New York Times klopte bij haar aan. In een artikel over innovaties in dementiezorg stond Bike Labyrinth op de voorpagina. Zorgmedewerkers gebruiken het fietsen om onrustige bewoners te kalmeren of juist te prikkelen. Dat zorgprofessionals dit omarmen, bleek nieuwswaardig genoeg voor een van de meest gelezen kranten ter wereld.

Ella heeft een technische achtergrond. Dus deed Bike Labyrinth wat elke tech founder in het begin doet: alles zelf bouwen, inclusief een facturatiesysteem. "We waren bootstrapped. We hadden echt geen enkele euro over,” getuigt Ella. “Dus ga je zoveel mogelijk maandelijkse kosten vermijden omdat je niet eens weet of je volgende maand wel iets verkoopt." Maar schaalbaar was het niet. Op een bepaald moment realiseerde Ella zich: "Wij zijn geen crm-bedrijf. Er zijn gewoon crm’s te koop." Na een uitgebreide, kritische vergelijking van verschillende pakketten, kwam Teamleader als winnaar uit de bus. De switch was even wennen, maar het resultaat spreekt voor zich.

Salesmensen hoeven zich nu enkel te focussen op sales in plaats van administratief werk. En ook voor Ella zelf werd het leven een stuk makkelijker: omdat elk verkocht systeem een abonnement met zich meebrengt, moest ze vroeger tot dertig keer per dag manueel een factuur aanmaken. Nu verloopt dat volledig automatisch via Teamleader. En omdat het pakket meegroeit met het bedrijf (denk aan aanpassingen op nieuwe wetgeving, beschikbaarheid in verschillende markten, frequente toevoegingen van nieuwe koppelingen, enzovoort) hoeft Ella daar zelf niet meer aan te sleutelen. De koppeling met het boekhoudprogramma zorgt ervoor dat alles naadloos verloopt. Wat ze ooit als een kost zag waar ze lang over twijfelde, bleek uiteindelijk een van de slimste investeringen die ze deed.

Met Teamleader bespaart Ella dus heel wat tijd, maar één iets waar ze niet op wil besparen, is duurzaamheid. Een potentiële distributeur vroeg haar ooit hoe lang de hardware meegaat. Ella antwoordde dat er in principe niets stuk kan gaan. De distributeur vond dat jammer want die zag meer geld in een product dat om de vijf jaar vervangen moest worden. Ella kon zich daar niet in vinden: "Waarom zou je iets maken dat kapot gaat? Dat is toch gewoon zonde?"

Door zulke uitspattingen durft ze zichzelf een antikapitalist te noemen. Al nuanceert ze dat wel meteen: “Ik ben natuurlijk een commercieel ondernemer, en ik probeer me te vormen naar het systeem dat er nu eenmaal is. Maar ik wil vooral een goed product maken.” Soms betekent dat ook een vlucht nemen naar Hongkong, Singapore of Australië om er een partner te gaan bezoeken. "Mijn footprint is best groot,” bekent Ella. “Maar ik vind het belangrijker dat ons product daar beschikbaar is en onze klanten daar geholpen worden."

Haar kritische houding ten opzichte van het kapitalisme verklaart ook deels waarom ze al vijf investeerders aan zich voorbij heeft laten gaan. Ze gaat wel telkens luisteren, maar merkt dat de insteek wel steeds is: als we 1 miljoen investeren, verwachten we er binnen een bepaalde termijn 10 miljoen uit te krijgen. “Die drang om groter te worden, puur en alleen om meer geld te verdienen, vind ik lastig. En het is nog lastiger om die drang er dan weer uit te halen,” aldus Ella. Ze ziet zeker de waarde van investeerders in, maar heeft simpelweg de juiste match nog niet gevonden.

Deze blogpost is gebaseerd op een aflevering van de Groeivoer podcast. Wil je het volledige gesprek met Ella beluisteren? Luister de aflevering hieronder.

Zelf ook meer tijd voor ondernemen?

Bike Labyrinth schakelde van een zelfgebouwd systeem naar Teamleader over en won zo tijd, overzicht en focus.